setareye-shabhaye-bikasi

این مثنوی حدیــث پریشانی من است
بشــنو که سـوگنامه ویرانی من است
اینجا نه اینکه شـــام غریبان گرفته ام
بلکه به یمن آمـدنت، جان گرفته ام
گفتی غـزل بگو، غزلم، شور و حال مرد
بعد از تو شــــعر فنا شد ، خیال مرد
گفتم نرو که تیره شـــود زندگانی ام
با رفتنت به خاک سیه می نشانی ام
وقتی نقاب محور یکـــرنگ بودن است
معیار مهر ورزیمان ، ســنگ بودن است
دیگر چه جای دلخوشی و عشق بازی است
اصلاَ کدام احمق از این عشق راضی است؟...