setareye-shabhaye-bikasi

این مثنوی حدیــث پریشانی من است
بشــنو که سـوگنامه ویرانی من است
اینجا نه اینکه شـــام غریبان گرفته ام
بلکه به یمن آمـدنت، جان گرفته ام
گفتی غـزل بگو، غزلم، شور و حال مرد
بعد از تو شــــعر فنا شد ، خیال مرد
گفتم نرو که تیره شـــود زندگانی ام
با رفتنت به خاک سیه می نشانی ام
وقتی نقاب محور یکـــرنگ بودن است
معیار مهر ورزیمان ، ســنگ بودن است
دیگر چه جای دلخوشی و عشق بازی است
اصلاَ کدام احمق از این عشق راضی است؟...

سراغ تو را از خدا می گرفتم.

.....

وگر سنگ بودم ، به هر جا که بودی ،

سر رهگذار تو جا می گرفتم.

.....

اگر ماه بودی ، به صد ناز ، شاید

شبی بر لب بام من می نشستی

وگر سنگ بودی ، به هر جا که بودم

مرا می شکستی ، مرا می شکستی !

                                                              فریدون مشیری

می گویند سه چیز زاده ی عشق نیست ...

جدایی ...

سفر ...

فراموشی ...

ولی آن زمان که تو مرا تنها گذاشتی . رفتی و فراموشم کردی من

لحظه لحظه عاشقت شدم!!!