setareye-shabhaye-bikasi

تا به حال با خود گفتی که آیا کسی در این کره ی خاکی هست که زندگی خود را فدای من کند تا به حال به خود گفتی که آیا از میان میلیاردهامیلیارد انسان که در این دنیا زیست میکند کسی وجود دارد که صادقانه مرا دوست داشته باشد آیا در این سرزمین بیکران کسی یافت مشود که تمام سختی های زندگی را به خاطره آسوده بودن من تحمل کند آیا کسی هست که از غم فراق من در جهنم این غم و اندوه سوخته باشد آیا کسی هست که قلبی داشته باشد که آن قلب اجازه ی ورود هیچ کس جز مرا نداشته باشد آیا کسی هست که اشک چشمانش فقط به خاطره من باشد آیا کسی وجود دارد که تمام رویاهای خود را در کنار من ساخته باشد آیا کسی هست که هنگام شب به یاد من چشم بر هم گذاشته و سپیده دم با یاد من زندگی آغاز کرده باشد آیا کسی هست که که در قلب خود تنها یه آرزو داشته باشد آن هم آسودگی و خوشبختی من است آیا کس هست .....

آیا ها آیاهای دگر حال من از تو میپرسم آیا تا به حال با خود فکرکرده ای که در این

کره ی خاکی از میان میلیاردها میلیارد انسان و در این سرزمین بیکران قلب عاشقی وجود دارد که فقط برای تو میتپد و شب و روزش را با یاد تو در رویاهای تو سر میکند و و تمام سختی هارا بر خود اما آسودگی را برای تومیخواهد و با برگزیدن جهنم فراق تو باز صادقانه میگوید دوستت میدارم

آیا تا به حال به این اندیشیده ای...؟

حال من به تو میگویم اگر چنین سوالی را از خود کردی در جست و جوی پاسخ آن مباش چون من آن هستم که سوختم....!

بی تو..............

من درختی خشکیده در پائیز تنهائیم

اصلا برای کی بنویسم؟؟؟

برای کسی که .....

نمیدونم !!!

واقعا نمی دونم....!

                                   که فقط واسه ی خودت بخواد تو رو

کاشکی هیچوقت نمی دیدمت ...هیچوقت

می خندم

ودر اشکهایم

خاطرات شیرین

که چه غریبانه

مرا تنها گذاشتی

رفتی

و

گفتی

روزي که

تو را دست در دست خود مي ديدم

از شادي ام گريستم... .

اما روزي که

تو را دست در دست ديگري مي بینم

از شادی تو می گریم

بر سنگ قبر من بنويسيد:

خسته بود اهل زمين نبود نمازش شكسته بود .

برسنگ قبر من بنويسيد:

شيشه بود تنها از اين نظر كه سراپا شكسته بود .

بر سنگ قبر من بنويسيد:

پاك بود چشمان او كه دائماً از اشك شسته بود .

بر سنگ قبر من بنويسيد:

اين درخت عمري براي هر تيشه و تبر دسته بود .

و مرا یاد کن ...
... و مرا صدا کن
که صدای تو خوب است
صدای تو سبزینه‌ی آن نگاه عجیبی است٬
که در انتهای صمیمیت حزن می‌روید.

و من از طعم تصنیف در متن ادراک یک کوچه تنها ترم.

بیا تا برایت بگویم چه اندازه تنهایی من بزرگ است.

و تنهایی من شبیخون حجم تو را پیشبینی نمیکرد ...
.
.
.
... و خاصیت عشق اینست ...

کاش می‌دانستی ...
.
.
.
دوستت دارم !
دوستت دارم نه چنان دیوانه‌وار که تمام عشقم در یک حضور خلاصه شود٬
نه چنان مقدس که مهرت را به سعادت دیگری بپسندم٬
نه چنان ساده که هیچ نفهمم ...

می‌دانم دوستت دارم ... آنچنانکه میباید ... آنچنانکه به یاد تو میخوابم٬ و به یاد تو می‌گریم و به آرزوی خوب زیستن تو٬ تو را به دیگری میبخشم.

دوستت دارم همانگونه که گل های حیاطمان را دوست می‌دارم ... ولی هرگز آنها را نخواهم چید که لبخند گل به زیستنش روی شاخه زیباست.

درنغمه گنگ احساست كسي را جستجو كن كه دراعماق چشمان بلورينت تمام هستي اش را جستجو كرد!!

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

پرسيدم : عشق چيست ؟ گفت : آتشي است . گفتم : مگر آن را ديده اي ؟ گفت : نه در آن سوخته ام..

 --------------------------------------------------------------------------------------------------------------