setareye-shabhaye-bikasi

 صدايت را نيز همين طور

 اما بدان...

هرگز نمي تواني جاي پاهايت را را از جاده هاي زندگي ام

 پاك كني...

 یک صفحه سپید

یک سکوت عمیق

و یک تنهایی تا بی نهایت

پنجره ها را به گردنم آویختم

تا بفمند کوچه ها،طرز نگاهم را

هنوزم دلم تنگ است برای چیدن سیب همسایه

اما افسوس

یک سکوت عمیق...

هنوز لحظه های خاموش در اتاق نمناکم پرسه می زنند

و من...

نمی دانم چگونه صفحه سپیدم را سیاه کنم

یک لبخند، آنقدر عمیق می شود که گریه می کنم...

گاه...

یک نگاه،آنچنان سنگین است، که چشمانم رهایش نمی کنند...

گاه...

یک سکوت، آنقدر سنگین است، که مسحورش می شوم...

و گاه...

یک عشق، آن قدر ماندگار است که دچارش می شوم...

سراپا دچار...

سرشار از عشق...

لبریز از مهر...

و خدایی که از آن بالا نگاهمان می کند...

هنگامی که اندوهم به دنیا امد از او پرستاری کردم و با مهر و ملاطفت نگاهش داشتم

اندوه من مانند همه ی چیز های زنده بالا گرفت و نیرومند و زیبا شد و سر شار از شادی های شگرف

من و اندوهم به یکدیگر مهر می ورزیدیم و جهان گرداگردمان را دوست می داشتیم زیرا که اندوه دل مهربانی داشت و دل من هم از اندوه زیبا شده بود

هر گاه من و اندوهم با هم سخن می گفتیم روز هامان پرواز می کردند و شب هامان اکنده از رویا بودند زیرا که اندوه زبان گویا داشت و زبان من هم از اندوه گویا شده بود

هر گاه من و اندوهم با هم اواز می خواندیم همسایگان ما کنار پنجره می نشستند و گوش می دادند زیرا که اواز های ما مانند دریا ژرف بود و اهنگ هامان پر از یاد های شگرف

هر گاه من و اندوهم با هم راه می رفتیم مردمان ما را با چشم های مهربان می نگریستند و با کلمات بسیار شیرین با هم نجوا می کردند.بودند کسانی که از دیدن ما غبطه می خوردند زیرا که اندوه چیز گران مایه ای بود و من از داشتن وی سر فراز بودم

"ولی اندوه من مرد چنان که همه ی چیز های زنده می میرند"و من تنها مانده ام که با خود سخن بگویم و با خود بیاندیشم

اکنون هر گاه که سخن می گویم سخنانم به گوشم سنگین می اید

هر گاه اواز می خوانم همسایگانم برای شنیدن نمی ایند

فقط..

در خواب صداهایی می شنوم که با دلسوزی می گویند:"ببینید این خفته همان است که اندوهش مرده است

جبران خلیل جبران

خدایا...

در سالی که گذشت ،

             عاشقمان کردی...

در سالی که می آید ،

              عاشق ترمان کن...

کمکمان کن سال جدید را عاشقانه آغاز کنیم...

و به ما صبر و طاقت ده که عاشقی را تاب آوریم...

چرا که  عاشق شدن سخت بود و عاشق ماندن سخت تر...

آمین

 رودها در جاری شدن

 و علفها در سبز شدن معنی پیدا می کنند

 کوه ها با قله ها

 و دریاها با موج ها زندگی پیدا میکنند

 و انسانها ...

 همه انسانها

 با عشق...

 فقط با عشق ...

 پس بارخدایا بر من رحم کن

 بر من که می دانم ناتوانم رحم کن

 باشد که خانه ای نداشته باشم

 باشد که لباس فاخری بر تن نداشته باشم

 باشد که دست و پائی نداشته باشم

 اما نباشد...

 هرگز نباشد که در قلبم عشق نباشد...

 هرگز نباشد...

 آمین

من نمي خوام فكر كني كه عاشقيم يه حرفه

اشكي كه بي‌صداست پشتي كه بي‌پناست دستي كه بسته است پايي كه خسته است دل را كه

عاشق است حرفي كه صادق است شعري كه بي‌بهاست شرمي كه آشناست دارايي من است

ارزاني شماست...

چه جنونى..چه نيازى..چه غمى است!

با نگاه تو كه پر عصمت و ناز

بر من افتاد ..چه عذاب و ستمى ست

دردم اين نيست ولى.....

دردم اين است كه من بى تو دگر

از جهان دورمو بى خويشتنم

زود گذراندن اوقات برای دیدارت,کشتن اوقاتی است که به انتظار دیدنت می گذرد...

1-     دوستت دارم، نه به خاطر شخصيت تو، بلكه بخاطر شخصيتي كه من در هنگام با تو بودن پيدا مي كنم.

2-     هيچكس لياقت اشكهاي تو را ندارد و كسي كه چنين ارزشي دارد باعث اشك ريختن تو نمي شود.

3-     اگر كسي تو را آنطور كه مي خواهي دوست ندارد، به اين معني نيست كه تو را با تمام وجودش دوست ندارد.

4-     دوست واقعي كسي است كه دستهاي تو را بگيرد ولي قلب تو را لمس كند.

5-     بدترين شكل دلتنگي براي كسي آن است كه در كنار او باشي و بداني كه هرگز به او نخواهي رسيد.

6-     هرگز لبخند را ترك نكن، حتي وقتي ناراحتي. چون هر كس امكان دارد عاشق لبخند تو شود.

7-     تو ممكن است در همه دنيا فقط يك نفر باشي، ولي براي بعضي افراد تمام دنيا هستي.

8-     هرگز وقتت را با كسي كه حاضر نيست وقتش را با توبگذراند،نگذران.

9-     شايد خدا خواسته است كه ابتدا بسياري افراد نامناسب را بشناسي و سپس شخص مناسب را. به اين ترتيب وقتي او را يافتي بهتر مي تواني شكر گذار باشي.

10- به چيزي كه گذشت غم نخور.به آنچه پس از آن آمد لبخند بزن.

11- هميشه افرادي هستند كه تو را مي آزارند، با اين حال همواره به ديگران اعتماد كن و فقط مواظب باش كه به كسي كه تو را آزرده، دوباره اعتماد نكني.

12- خود را به فرد بهتري تبديل كن و مطمئن باش كه خود را مي شناسي.قبل از آنكه شخص ديگري را بشناسي و انتظار داشته باشي او تو را بشناسد.

13- زياده از حد خود را تحت فشار نگذار، بهترين چيزها در زماني اتفاق مي افتد كه انتظارش را نداري.

11-  به تفسير و تعبير كارهاي ديگران نپرداز.
12-  هر كاري را با علاقه و تمركز انجام بده.
13- زندگي خود را هدفمند كن و براي رسيدن به اهدافت تلاش كن.
14- چيزهائي را كه دوست داري به ديگران ببخش.
15-قلبت را از نفرت خالي كن تا خوشبختي در آن لانه كند.
16- براي انجام كارهاي مورد علاقه ات زياد به نظرات ديگران اهميت نده.
17- در تصميم هاي خود تاخير نينداز.
18-  هنگام عصبانيت نفس عميق بكش و تا ده بشمار.
19- با ديگران طوري رفتار كن كه دوست داري با خودت رفتار شود.
20-  به هيچ كس اميد نداشته باش جز خدا.

عجب صبری خدا دارد!
اگر من جای او بودم همان یک لحظه ی اول که اول ظلم را دیدم از آن مخلوق بی وجدان جهان را با همه زیبایی و زشتی به روی یکدگر ویرانه می کردم...

عجب صبری خدا دارد!

اگر من جای او بودم که در همسایگی صد ها گرسنه چند بزمی گرم نوش عشق می دیدم نخستین نعره ی مستانه را خاموش آن دم بر لب پیمانه می کردم...

عجب صبری خدا دارد!

اگر من جای او بودم که می دیدم یکی عریان و لرزان دیگری ÷وشیده از صد جامه ی رنگین زمین و آسمان را واجگون مستانه می کردم...

عجب صبری خدا دارد!

اگر من جای او بودم نه طاعت می÷ذیرفتم نه گوش از بهر استغفار این بیداد گر ها تیز کرده پاره پاره در کف زاهد نمایان مسجدی صد دانه می کردم... 

عجب صبری خدا دارد!

اگر من جای او بودم برای خاطر تنها یکی مجنون صحرا گرد بی ÷ایان هزاران لیلی ناز آفرین را کو به کو آواره و دیوانه می کردم...

عجب صبری خدا دارد!

اگر من جای او بودم به گرد شمع سوزان دل عشاق سر گردان سرا÷ای وجود بی وفا معشوق را پروانه می کردم...

عجب صبری خدا دارد!

چرا من جای او باشم ؟

همین بهتر که او خود جای خود بنشسته و تاب تماشای زشت کاری های این مخلوق را دارد...

وگر نه من به جای او چه بودم...یک نفس کی عادلانه سازشی با جاهل و فرزانه می کردم...

عجب صبری خدا دارد!

لبخند تو از گريه هاي من بي ارزش تره واسم!
مي دوني چرا؟
چون من عاشق خنده هات بودم و تو فقط به اشك هاي من مي خنديدي...

دوست داشتنی و مهربان!!!

زندگی ای که در ان اشتباه کنید نه تنهاافتخارامیزتراست...

بلکه مفیدتر از زندگی ای است که در ان هیچ کار نکنید!
(جورج برناد شاو)

برای اجتناب از انتقاد شدن:
هیچ کاری نکن!
هیچ چیز نگو!
هیچ چیز نباش!
(البرت هوبارد)

ممکن نیست چیزی اتفاق بیفتد...
مگر انکه قبلا کسی در رویاهایش انرا دیده باشد!

                          کاش می تونست بفهمه که چقدر دوسش دارم.....

بی تو امشب باز يک گوشه نشستم
در خيالم آمدم پيش تو و گفتم که خستم

از همه چيز و همه کس به تو گفتم
های های گريه کردم
زار زار ناله کردم

گفتم اينجا غصه دارم
هيچکس را هم ندارم
از همه چيز و همه کس من گسستم
با همين دستهای بستم
مثل اينکه کودک هستم
از تو پرسيدم تو ميدانی که هستم؟

تو به من خنديدی و گفتی که باز هم
در اين دنيای زيبا
چشم بر خوبيها بستم

                                        

  هر ستاره شبي ست كه از تو دورم ، آسمان چه پرستاره است !!!

من دردم درد پوسيدن نيست.... درد بي تو بودنست

 از كجا باید شروع كرد تا كجا بايد سفر كرد
 كه ديگه نمونه زخمي واسه هيچ عاشق ولگرد !
                                       

چشمانم را براي لحظه اي روي زندگي بستم و تو را از دست دادم.....
 لحظه اي ديگر پلك زدم ، تو را ديدم و عاشقانه پرستيدم.....
 زندگي ام را به تو باختم ـ به انتظارت نشستم ـ عاشقانه گريه كردم....
 چشمان عاشق تو دل غمگين مرا شاد كرد ـ
 سفر كردي و مرا غمگين ساختي.....
 من التماس كردم !!!!!!!!!! ولي تو رفتي......
 
    انقدر با گذشت بودی كه از من هم گذشتى‍‍ ...!

 تو یادم کن فراموشم 

 تو روشن کن که خاموشم 

 نبر عشق رو از آغوشم 

 بگو قلبت پشیمونه 

 نبر عشق رو از این خونه 

 تو باور کن کلام من 

 مجنون تر از تو عاشق نمیبینم 

 اشکامو پاک کن محتاج تسکینم 

 آرامش من ای عشق دیرینم 

 بی تو هیچم بی تو میمیرم 

 ای سرنوشت سازم 

 ای بال پروازم  

 پایان ندارم 

 بگو که آغازم 

 من رفته از یادم  

 گمگشته فریادم 

 بی تو اسیرم با تو آزادم 

 بی تو هیچم بی تو میمیرم  

 میمیرم 

 میمیرم ... میمیرم 

وقتی به دنیا اومدم اونقدر تعجب کردم که تا ۲ سال قدرت حرف زدن نداشتم...!